पान ३४


जयरामकाकांनी असं म्हटल्यावर इंडिकेटर हळूहळू GOODBYE ह्या शब्दावर आला आणि थांबला.

“हेलन, तू आहेस का इथे?” जयरामकाकांनी विचारलं.

इंडिकेटर हलला नाही. काकांनी आणखी दोन-तीनदा ’कुणी आहे का इथे?’ असं मोठ्याने विचारलं पण इंडिकेटर हलला नाही.


“खरं आहे.” राजेश म्हणाला.

ते चौघेजण बाहेर आले, तेव्हा टळटळीत दुपार झाली होती. उन्हाच्या झळांमधेही राजेशला शितल शिडकावा झाल्यासारखं वाटत होतं. त्याची रितू त्याला परत मिळाली होती. त्याने रितूकडे पाहिलं. पहिल्या भेटीत त्याला रितू जशी दिसली होती, आता ती अगदी तश्शीच दिसत होती.


----- समाप्त -----

----- या कथेवरील अभिप्राय / प्रतिक्रिया येथे नोंदवाव्यात. -----

Share this post:

3 comments

  1. Kanchan Karai // May 13, 2012 at 11:07 PM  

    ही कथा या ब्लॉगवर येथून पुन:प्रकाशित करण्यात आली आहे. या कथेवर पूर्वी मिळालेल्या प्रतिक्रिया येथे वाचता येतील.

  2. Anonymous // December 14, 2012 at 12:52 PM  

    khup chan katha ahy ....

  3. Amit Dev // April 26, 2015 at 6:19 PM  

    Planchet khoop avadali. Navin release sathi subscription ghetle ahe. Thank you for making such a wonderful blog for Marathi readers. This is remarkable. Good luck to you.

------------------------------------------------------------------------
आपल्या प्रतिक्रिया, सूचना व सल्ले कृपया येथे पोस्ट करावेत.


Please post your comment, advice and suggestions here.


Read our Blog Comment Policy.
------------------------------------------------------------------------