पान २६


"मी असं ऐकलं आहे की फ़ार लहानपणापासून शिकावा लागतो म्हणे डान्स..?" देवदत्तांनी विचारलं.

"अं...तसंच काही नाही. माझंच पहा ना, मी १५ वर्षांची असेन जेव्हा मी भरतनाट्यम् शिकण्यास सुरुवात केली. नोकरी, घर सांभाळून मी २५ व्या वर्षी विशारद झाले....त्यानंतर मला स्टेज शोज् च्या ऑफ़र आल्या, तेव्हापासून जे शोज करायला सुरुवात केली, ते अजूनही सुरुच आहेत आणि नॄत्याचा सरावही."

होतं. अल्बम चाळता चाळता, देवदत्त पटकन म्हणून गेले, "हं, एकदा आलं पाहिजे तुमच्या डान्स प्रोग्रामला."

"नक्की बोलवेन तुम्हाला," मोहिनी उत्साहाने म्हणाली.

तेवढ्यात देवदत्तांनी आपलं रिस्ट वॉचकडे नजर टाकली. एक तास उलटून गेला होता. बिझनेसच्या कामाव्यतिरिक्त ते आजपर्यंत कोणाकडे इतका वेळ बसले नव्हते. त्यांना पुन्हा ऑकवर्ड वाटायला लागलं. मोहिनीचा निरोप घेण्याच्या दॄष्टीने ते म्हणाले, "आता मात्र मला गेलंच पाहिजे. एक म्हत्त्वाचं काम आहे."

"ठिक आहे मिस्टर नाईक. मीसुद्धा तुम्हाला खूप वेळ बसवून ठेवलं आणि मीच बोलत होते." मोहिनी म्हणाली.

"नाही,तसं नाही. तुमच्याशी बोलताना, तुमचं बोलणं ऐकताना मला बरं वाटत होतं पण वेळेअभावी.."

"आय कॅन अंडरस्टॅण्ड." मोहिनी समजूतदार स्वरात म्हणाली.

"थॅंक्स. बराय मिस नटराजन, चलतो मी."

"ओह, प्लिज मला मोहिनी म्हणत जा. मिस नटराजन असं ऐकलं की खूप मोठं असल्यासारखं वाटतं."

"जरूर म्हणेन पण एका अटीवर. तुम्ही जर मला मिस्टर नाईक ऐवजी देवदत्त म्हणणार असाल तरच.."

"शुअर, देवदत्त." मोहिनी हसून म्हणाली.

"गुड. येतो मी. हे माझं कार्ड," असं म्हणत देवदत्तांनी आपलं व्हिजिटिंग कार्ड तिच्यासमोर धरलं, "कधी तुमच्या शो ला बोलवावंसं वाटलं तर जरूर फ़ोन करा."

"मी लक्षात ठेवेन," असं म्हणून मोहिनीने कार्ड त्यांच्या हातातून घेतलं.

"ओ.के. गुड बाय, मोहिनी"

"गुड बाय, देवदत्त."

Share this post:

------------------------------------------------------------------------
आपल्या प्रतिक्रिया, सूचना व सल्ले कृपया येथे पोस्ट करावेत.


Please post your comment, advice and suggestions here.


Read our Blog Comment Policy.
------------------------------------------------------------------------