पान २१


"यू मीन, सतीश....हा त्रास मला दारू पिण्यामुळे होतोय?" देवदत्तांनी चकित होऊन डॉ. बर्व्यांना विचारलं.

"अंह! दारू न पिण्यामुळे होतोय," मिश्किलपणे डॉ. बर्वे म्हणाले.

"म्हणजे मी दारू पिणं पुन्हा सुरू करावं म्हणतोयस..?" देवदत्तांनी प्रश्‍न केला.

"थांब, थांब, थांब. नीट समजावून सांगतॊ." डॉ. बर्व्यांच्या या वाक्यासरशी देवदत्त खुर्चीत सरसावून बसले.


"हं. मुळात दारू पिणंच वाईट, पिण्याचा अतिरेक तर त्याहून वाईट आणि त्यानंतर अशी अचानक दारू सोडून देणं तर सर्वात वाईट..." डॉ. बर्वे म्हणाले.

"..आणि मी तीनही वाईट गोष्टी केल्या..." देवदत्त खिन्न स्वरात म्हणाले.

"त्यात तुझी काही चूक नाही रे, देव. होतं असं. तुझ्याकडे तर निदान कारण तरी होतं. या जगात कित्येक लोक कारणाशिवाय दारू पितात."

"पण सतीश, मला आता दारू नाही प्यायचीय रे. चार-पाच दिवसांपूर्वीच माझं काकांशी बोलणं झालंय, या विषयावर. शेखरने आत्ता कुठे ’यज्ञ’ मध्ये लक्ष द्‍यायला सुरुवात केली आहे. काकांचं वय होत चाललंय..."

"हे आधी नाही समजलं?" डॉ. बर्व्यांच्या या फ़टकळ प्रश्‍नावर देवदत्तांना काहीच उत्तर देता येईना..ते नुसताच समोरच्या टेबलवर ठेवलेल्या पेपरवेटशी चाळा करीत बसले.

डॉ. बर्यांनाही एकदम अपराध्यासारखं वाटलं... "अरे, सोन्यासारखा संसर उध्वस्त झाल्यावर काय करावं या माणसाने? कॉलेजमध्ये असताना सिगरेटी फ़ुंकणं नि पार्ट्या करणं यापेक्षा पार्ट टाईम जॉब करून काकाचा आर्थिक भार हलका करणं पसंत केलं याने. अहोरात्र खपून हा एका कंपनीचा मालक बनला ते काय दारू पिऊन नाही..". चटकन परिस्थिती सावरत ते म्हणाले, "सॉरी यार, पटकन निघून गेलं तोंडातून."

डॉ. बर्यांकडे पाहात एक सुस्कारा सोडून, वातावरण हलकं करण्याच्या उद्देशाने देवदत्त हसत म्हणाले, "जाऊ दे, तुला काय मी आज ओळखतो का? हे असं बोलायचास म्हणून तर कॉलेजमध्ये पोरी तुझ्याशी फ़टकून असायच्या."

"हो आणि तुझ्या अवती-भवती त्या रुंजी घालत असूनही, आपल्याला काही माहितच नाही असं तू दाखवायचास......ती प्रमिला आठवते का, तुला प्रेमपत्र लिहिणारी..?" डॉ. बर्वें.

पिण्यावर भर देत जा. डोंट वरी, सर्व काही ठिक होईल. अशी काही हाताबाहेर गेलेली परिस्थिती नाही तुझी..."

देवदत्तांनी डॉ. बर्व्यांकडे पाहून एक स्मितहास्य केलं आणि त्यांचा निरोप घेऊन बाहेर पडले.

देवदत्त निघून गेल्यावर डॉ. बर्वे स्वत:शीच म्हणत होते, "खरंच मित्रा, व्यसन कुठलंही वाईटच, मग ते दारूचं असो वा प्रेमाचं... तुझी शारदा गेली, ती आता परत येणार नाही... तुझी दारू सोडवायला औषध आहे माझ्याकडे पण तुला शारदाच्या आठवणींतून सोडवणारं औषध मी कुठून शोधून आणू...?"

Share this post:

------------------------------------------------------------------------
आपल्या प्रतिक्रिया, सूचना व सल्ले कृपया येथे पोस्ट करावेत.


Please post your comment, advice and suggestions here.


Read our Blog Comment Policy.
------------------------------------------------------------------------